uczepiać się – uczepić się


uczepiać się – uczepić się
uczepiać się – uczepić się {{/stl_13}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}1. {{/stl_12}}{{stl_7}}'chwytać się czegoś; przyczepiać się, przytwierdzać się, przylepiać się': {{/stl_7}}{{stl_10}}Uczepił się krawędzi dachu. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}2. {{/stl_12}}{{stl_8}}pot. {{/stl_8}}{{stl_7}}'narzucać swoje towarzystwo, być natrętem; przyczepić się': {{/stl_7}}{{stl_10}}żebrak uczepia się każdego zamożnie wyglądającego przechodnia. Myśląc o awansie, uczepił się szefa. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}3. {{/stl_12}}{{stl_8}}pot. {{/stl_8}}{{stl_7}}'złośliwie wytykać jakiś błąd, krytykować coś bez uzasadnienia; przyczepiać się do czegoś': {{/stl_7}}{{stl_10}}Uczepił się kilku przejęzyczeń prelegenta. Uczepiał się nieistotnych problemów. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}4. {{/stl_12}}{{stl_8}}pot. {{/stl_8}}{{stl_7}}'zapalać się do czegoś; trwać przy czymś': {{/stl_7}}{{stl_10}}Uczepił się planu wyjazdu do Francji. Uczepić się nadziei wyzdrowienia. {{/stl_10}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

Look at other dictionaries:

  • uczepić — dk VIa, uczepićpię, uczepićpisz, uczep, uczepićpił, uczepićpiony rzad. uczepiać ndk I, uczepićam, uczepićasz, uczepićają, uczepićaj, uczepićał, uczepićany «umocować coś jednym końcem do czegoś; przyczepić, zawiesić, uwiesić, uwiązać» Uczepić… …   Słownik języka polskiego